42 – ஜாக்கிரதை

மே 3, 2016

தமிழர்களிடம் கேட்க வேண்டிய கேள்விகள் ஒரு சில இருக்கின்றன.

தமிழர்களுக்கு தமிழ் மொழி போல இசை என்று ஒன்று இருக்கிறது. அதைப் பற்றி தமிழ் சமூகங்களில் வாழ்பவர்களுக்கோ அல்லது அவர்களின் குழந்தைகளுக்கோ ஏதாவது தெரியுமா?

தமிழர்களின் இசை என்றால் அது தியாகராஜ பாடல்களில் இருந்து ”பு” என்று பாட்டுப் போடும் சுனிருத் போன்ற வேகாதா வேக்காடுகள் போடும் பாடல்கள் தான் நினைவுக்கு வரும்.

தேவாரமும், திருவாசகமும் கர்நாடக இசைப்பாணியிலே தான் பாடப்படுகிறது. நாசமாப் போன சினிமாப் பாடல்களில் குஞ்சாமணி போன்ற எப்போதும் பு.சு நினைவிலிருப்போருக்கு வேண்டுமெனில் சுகமாக இருக்கலாம். ஆனால் உண்மை என்ன?

சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டிய கருத்து.

அது சரி! அடுத்த படம் 41க்கு வசூலைக் குவிக்க டிவிக்களில் ஆஹா ஓஹோ என்று பேட்டிகள் வலம் வர ஆரம்பித்து விட்டன. குசு விட்டதைக் கூட பேட்டியில் பேசிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். தமிழர்களிக்கு தங்களின் வரலாறு தெரிகிறதோ இல்லையோ சினிமாவைப் பற்றி அனைத்தையும் தெரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள்.

இதனால் படம் பார்க்கும் தமிழர்களுக்கு என்ன பிரயோஜனம் என்று கேட்டால் பொழுது போக்கு என்கிறார்கள்.

தியேட்டர்களுக்குச் சென்று படம் பார்ப்பதை நிறுத்தினால் நடக்கும் நன்மைகள் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. டிவி பார்ப்பதை நிறுத்தினால் வீட்டில் மகிழ்ச்சிக்கு எல்லையே இல்லை.

– குடிகாரன்


ஒரு ஒப்பீடு

ஒக்ரோபர் 9, 2015

PTI10_3_2015_000193B

முகேஷ் அம்பானியால் எண்ணற்றோர் வேலை செய்கிறார்கள். சம்பாதிக்கின்றார்கள். வாழ்கிறார்கள்.

நீங்களே யோசித்துக் கொள்ளுங்கள்.

நாமெல்லாம் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பது கொஞ்சமாவது உங்களுக்குப் புரிய வேண்டும். ஒவ்வொருத்தனின் பாக்கெட்டில் இருக்கும் பணம் போனால் கூட பரவாயில்லை. ஆனால் மீண்டும் கிடைக்கவே கிடைக்காத நேரம். இந்த நொடி உங்களிடமிருந்து போய் விட்டது. மீண்டும் கிடைக்குமா?

விஜய் டிவியில் டிடி இதை அருமையாகச் சொன்னார். ”விலையே இல்லாத அருமையான உங்களின் நேரத்தினால் தான் நாங்கள் இந்த அவார்டுகளைப் பெறுகிறோம் என”

பணம் எப்போது வேண்டுமானாலும் சம்பாதிக்கலாம். ஆனால் நேரம்! மூன்று மணி நேரம் என்பது எவ்வளவு பெரிய சொத்து. எத்தனை பேரின் மூன்று மணி நேரம்? அளவிருக்கிறதா அதற்கு? விலை இருக்கிறதா அதற்கு?

பிறருக்காக நீங்கள் காசைக் கொடுத்து செலவிடும் அந்த ஒவ்வொரு மணித்துளியையும் பலரின் பாக்கெட்டுக்குள் செல்கிறது. அந்த நன்றிக்கடனுக்காவது ஒரு வாய் தண்ணீராவது கொடுத்தார்களா? என்று சிந்தியுங்கள்.

உங்கள் குடும்பமும், நீங்களும் உருப்படுவீர்கள்.

– பஞ்சரு பலராமன்


கிக் ஏத்தும் அழகி

ஓகஸ்ட் 7, 2014

அன்பு நண்பர்களே, அனாதியும் மற்றும் நண்பர்கள் குழாமும் படுபயங்கர பிசியில் எழுதும் வேலையில் சுமார் 26 மணி நேர உழைப்பாக கொடுத்துக் கொண்டே இருப்பதால் பிளாக் எழுத முடியவில்லை. அதுவரையிலும் படத்தைப் பார்த்து கதையை எழுதிக் கொள்ளுங்கள். – குஞ்சு.

d137b8a7c39a560435a241d7972753a4

982b88731a0be76b5e9a46409cbb8fd5


உங்கள் குஞ்சுவின் ஸ்பெஷல் தீபஒளி வாழ்த்துக்கள்

நவம்பர் 1, 2013

Diwali-sexy-images

 

அன்பு நண்பர்களே !

அதிக வேலைப்பளுவினால் அனாதியும் நண்பர்களும் பிளாக் எழுத முடியவில்லை. இருப்பினும் அவ்வப்போது எழுத முயற்சிக்கிறோம்.

உங்களின் மனம் கவர் குஞ்சான அடியேனின்  தீபஒளி  நல்வாழ்த்துக்கள்.

அடுத்த தீபாவளிக்குள் ஆண்கள் அதாவது அனாதி பிளாக்கின் ரசிகர்களின் சீக்ரெட் லிஸ்ட்டில் மேலே படத்தில் இருக்கும் மேட்டர் போன்ற சிலபல பெயர்கள் ஏறட்டும் என வாழ்த்துகிறேன்.

– குஞ்சு


வெகு விரைவில் பதிவுகள் தொடரும்

ஜனவரி 28, 2013

அனாதியும் நண்பர்கள் வட்டாரமும் வேலைகளில் தொடர்ந்து செயல்பட்டுக்கொண்டிருப்பதால் பதிவு எழுத நேரம் கிடைப்பது அரிதாக இருக்கிறது. எவ்வளவோ விஷயங்களை பகிர்ந்து கொண்டு, நண்பர்களுக்கு உதவி செய்ய வேண்டுமென்ற ஆவல் இருந்தாலும், நேரமின்மை தடுக்கிறது. விரைவில் எழுதுகிறோம். தாமதத்திற்கு மன்னிக்கவும்.

– அனாதி மற்றும் நண்பர்கள்.


மஜா சமையல்

ஜூன் 25, 2012

நீங்கள் எத்தனையோ சமையல் நிகழ்ச்சிகளைப் பார்த்திருப்பீர்கள். ஜிப்பு வாய் சுகாசீனி தங்கோச்சி அனு சமையலைக் கூட (வேறு வழி இல்லாமல்) பார்த்திருப்பீர்கள். சிலர் சமைக்கும் போது வாயில் கில்மா ஊறும். சிலர் சமைக்கும் போது எரிச்சலில் உடம்பே அடுப்பாகும்.

சமையல் நிகழ்ச்சியைப் பார்த்தாலே சும்மா ஜிவ்வுன்னு ஏறனுமா கிக்கு. அதற்கு தோதானது இது .

ஜோயி மேத்யூ என்ற அழகி என் டி டி குட் டைம்ஸ் டிவியில் சமைக்கிறார். சும்மா ஜிவு ஜிவுன்னு குதிரைக் கணக்கா அவர் சமைக்கிற சமையலும், அய்ட்டமும் குளு குலுங்குது. நீங்கள் அனைவரும் அவசியம் பார்க்கணும். அதாவது குஞ்சாமணியின் ரசிகர்கள் பார்க்கோனும்.

பைசாவுக்கு புண்ணியமாகாத தமிழ் டிவி சமையல் நிகழ்ச்சி தயாரிப்பாளர்கள் மேற்கண்ட நிகழ்ச்சியைப் பார்த்து குஞ்சாமணியின் ஆவலைத் தீர்த்து வைக்குமாறு வேண்டிக் கொள்கிறோம்.

– குஞ்சாமணி


ஞானம் பெற – எண்ணெய் ஸ்ரீயின் தொடர்

மே 29, 2011

அன்பு நண்பர்களே, அனாதியின் நண்பர்களின் வற்புறுத்தலைத் தொடர்ந்து, மஞ்சள் துண்டின் மனசு என்ற தொடர் இன்றிலிருந்து ‘ஞானம் பெற’ என்ற மாற்றப்படுகிறது. உடனே ஆகா இவன் ஆன்மீக அரிப்பை நம்மிடம் வந்து தீர்த்துக் கொள்ளப் போகின்றானே என்று நினைத்து விடாதீர்கள். நான் எழுத முற்படுவது நிச்சயம் ‘ஞானம் பற்றி’ தான். ஆனால் இது வேறு வகையான ‘ஞானம்’ என்பதை மனதில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

உங்களுக்குப் போதிக்கும் அளவுக்கு நான் ஒன்றும் புத்திசாலியும் இல்லை. ஆன்மீக வாதியும் இல்லை. இன்றைக்கும் தொப்புள் தெரியும் நடிகைகளின் போஸ்டரைப் பார்த்தால் தன்னாலே பார்வை போகும் மனதினைக் கொண்டிருப்பவன் தான் இந்த ஸ்ரீ. ஆனால் இந்த “குஞ்சு” போல மோசமானவன் கிடையாது. போன வாரம் ஒரு குட்டியுடன் ஆஸ்பிட்டலுக்குச் சென்று வந்தான் இந்த குஞ்சு. என்னடா விஷயம் என்றால், அசந்துட்டானாம் அதனால ‘கிளீன்’ பண்ண ஆஸ்பத்திரிக்கு வந்தானாம். படுபாவி. பிரம்மகத்திப் பய.

என்னைப் பொறுத்தவரை கடவுள் என்பவர் ‘ நீங்கள் தான்’. உங்களின் உடம்பே கோயில். கோவிலைச் சுத்தமாய் பராமரிக்க வேண்டும். அப்படிப் பராமரித்தால் கடவுள் சந்தோஷமாய் இருப்பார். அந்தக் கோயிலான உடலைப் பராமரிப்பது எப்படி என்பதை எனக்குத் தெரிந்த வகையில் சொல்ல விரும்புகிறேன். உடம்பு நன்றாய் இருந்தால் தானே பிற செயல்களைச் செய்யலாம்.

கடந்த பதிவில் உணவே மருந்து என்பதைப் பார்க்கும் போது எண்ணெய் பற்றிய சில விஷயங்களைச் சொன்னேன். சிலர் நம்பி இருப்பீர்கள். சிலர் இவனுக்கு வேற வேலை இல்லை என்று திட்டி இருப்பீர்கள். இதோ எண்ணெய் தான் உடலுக்கு எதிரி என்பதை காட்டும் ஒரு கட்டுரை வெளிவந்திருக்கிறது. படித்துப் பாருங்கள்.

அன்பு நண்பர்களே, இது என்னடா பெரிய கட்டுரையாய் இருக்கிறதே என்று நினைக்காமல், இரண்டு நிமிடம் நேரம் எடுத்துக் கொண்டு நிதானமாய் படித்துப் பாருங்களேன்.

-உங்களின் தோழன் ஸ்ரீ.

( நண்பர்களிடமிருந்து பின்னூட்டங்களை எதிர்பார்க்கிறேன்)

”ஆயுளைப் பாதிக்கலாமா ஆயில்?”

‘என்னை இந்த அளவுக்கு குண்டாக்கியது எண்ணெய்தான்!’ – பருமனான நண்பர் ஒருவர் சமீபத்தில் சிலேடையாகச் சொன்னது இது. நவீன நாகரிக உலகில் பல பிரச்னைகளுக்கு நாம் பயன்படுத்தும் அளவுக்கு அதிகமான சமையல் எண்ணெய்தான் காரணம் என்கிறது சமீபத்திய மருத்துவ ஆராய்ச்சி. எண்ணெய், வயிற்றை மட்டும் அல்ல, வருமானத்தையும் பதம் பார்க்கும் ஒன்றாக மாறிவிட்டது.

பர்ஸை பாதிக்காத அளவுக்கு சிக்கனமாகவும், வயிற்றைப் பாதிக்காத அளவுக்கு பக்குவமாகவும் ஆயிலைப் பயன்படுத்தும் விதம் பற்றி இங்கே விளக்குகிறார் சென்னை விஜயா மருத்துவமனையின் உணவு ஆலோசகர் பி.கிருஷ்ணமூர்த்தி.

”சமையலில் எண்ணெய் சேர்ப்பது சுவைக்காக மட்டுமே என நம்மில் பலரும் நினைக்கிறோம். அது தப்பு. பொதுவாக ஒரு மனிதன் உடல் நலனுடன் இருக்க வேண்டும் என்றால் மாவுச் சத்து, புரதம், கொழுப்பு, விட்டமின் மற்றும் தாது உப்புகள் தேவை. இந்த ஐந்தும் அளவோடு இருந்தால் வளமோடு வாழலாம். இதில் கொழுப்பு சத்துதான் ஆயில். தோலின் பளபளப்பு, நோய் எதிர்ப்பு சக்திக்கு எண்ணெய் தேவைப்படுகிறது. ஒரு நாளைக்கு, ஒரு மனிதனுக்குத் தேவையான மொத்த கலோரியில், சுமார் 25-35 சதவிகிதம் ஆயில் மூலம் கிடைத்தால் போதும். இதுவே சர்க்கரை நோயாளிகள் என்றால் 25-30 சதவிகிதமும், இதய நோயாளிகள் என்றால் 25 சதவிகிதமும் இருந்தால் போதும்.

சுமார் 20-25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நம்மவர்களிடையே உடல் உழைப்பு அதிகமாக இருந்தது. குடும்பப் பெண்கள் சமையல் தொடங்கி துணி துவைப்பது வரை பெரும்பாலான பணிகளை உடலை வளைத்து நெளித்து செய்தார்கள். இன்றைக்கு எல்லாம் இயந்திரமயமாகி விட்டது. உடல் உழைப்பு என்பது மருந்துக்குக் கூட இல்லை. உடல் உழைப்பு அதிகமாக இருந்த காலத்தில்கூட  மக்கள் எண்ணெய் பதார்த்தங்களை அளவோடுதான் சாப்பிட்டார்கள். அந்த காலத்தில் விருந்து என்றால் மூன்று மாதத்துக்கு ஒரு முறையோ அல்லது ஆறு மாதத்துக்கு ஒரு முறையோ இருக்கும். ஓட்டல்களில் சாப்பிடுவது என்பது அரிதாக இருக்கும். இப்போதோ மாதத்துக்கு குறைந்தது 5-6 விழாக்களில் பங்கேற்று வயிறு முட்ட சாப்பிடுகிறார்கள். அத்தனையும் ஆயில் பதார்த்தமாகவே இருக்கிறது.

நம்மவர்களின் தினசரி உணவுப் பட்டியலில் அதிக ஆயில் இருக்கும் பதார்த்தங்களான பஜ்ஜி, போண்டா, ஃபிரைட் ரைஸ், சில்லி சிக்கன், பர்க்கர் போன்றவற்றில் ஏதாவது ஒன்று நிச்சயம் இடம் பிடித்துவிடுகிறது. பலரும் காலை 11 மணி வாக்கில் அல்லது மாலை 4 மணி வாக்கில் டீ, காபி உடன் பஜ்ஜி அல்லது போண்டாவை சாப்பிடுவதை பழக்கமாக வைத்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் வயிற்றை கெடுத்துக் கொள்வதோடு உடலில் தீமை செய்யும் கொலஸ்ட்ராலையும் ஏற்றிக் கொள்கிறார்கள்.

அந்த காலத்தில் உடலுக்கு தீமை செய்யாத நல்லெண்ணெய் மற்றும் கடலை எண்ணெய்யை நம்மவர்கள் அளவோடு உணவில் சேர்த்துக் கொண்டார்கள். ஏதாவது விருந்து விஷேசம் என்றால் மட்டுமே நெய்யை உணவில் சேர்த்துக் கொண்டார்கள். இன்றைக்கு விலைவாசி உச்சத்தில் இருப்பதால் வீட்டு பட்ஜெட்டை குறைக்க பாமாயில் போன்ற உடலுக்கு அதிக தீங்கு விளைவிக்கும் எண்ணெய்களை அதிகமாக பயன்படுத்த தொடங்கி இருக்கிறோம். ஒரு பக்கம் எண்ணெய் செலவை மிச்சப்படுத்துகிறோம் என்று செயல்பட்டு, மறுபுறம் அதற்கும் சேர்த்து மருத்துவத்துக்கு செலவழித்து வருகிறோம். இந்த விஷயத்தில் நம் மக்களிடம் இன்னும் அதிக விழிப்புணர்வு வர வேண்டும்!” என்றவர் சற்று நிறுத்தி, அதிக ஆயில் எப்படி பிரச்னையாக மாறுகிறது என்பதையும் விளக்கினார்.

நாம் சாப்பிடும் ஆயில் அளவு தேவைக்கு அதிகமாகும்போது கொலஸ்ட்ரால் என்கிற கெட்ட கொழுப்பாக மாறி ரத்தத்தில் சேர்கிறது. இது, ரத்தக் குழாயில் உறையும் அபாயம் இருக்கிறது. இதனால், ரத்த ஓட்டம் தடைபடும். அப்படி நடக்கும்போதுதான் மாரடைப்பு போன்ற சம்பவங்கள் ஏற்படுகின்றன.

தற்போது கணவன், மனைவி, இரு குழந்தைகள் உள்ள நான்கு பேர் கொண்ட குடும்பத்தினர் மாதத்துக்கு மூன்று லிட்டர் ஆயிலை பயன்படுத்துகிறார்கள். இதை பாதிக்குப் பாதியாக ஒன்றரை லிட்டராக குறைப்பது உடல் நலனுக்கும் அவர்கள் பட்ஜெட்டுக்கும் நல்லது. பொதுவாக வயது வந்த பெரியவர்களுக்கு ஒரு மாதத்துக்கு வீட்டில் 400-500 மில்லியும். 14 வயதான சிறுவர்களுக்கு சுமார் 300 மில்லி சமையல் எண்ணெய்யும் செலவழித்தால் போதும். மேலும் உடல் பருமன் உள்ளவர்கள், முகப் பரு உள்ளவர்கள் ஆயிலைக் குறைப்பது அவசியம். சாலையோர கடைகளில் விற்கப்படும் வடை, சமோசா, பஜ்ஜி போன்றவை ஆரோக்கியம் குறைந்த கசடு எண்ணெய்யில் பொறிக்கப்படுவதால், அவற்றை தினசரி மற்றும் அடிக்கடி சாப்பிடுவதை தவிர்ப்பது நல்லது. குறைவான விலையில் கிடைக்கிறதே என்று, இவற்றை உண்பதால்தான் பெரிய அளவில் மருத்துவ செலவுக்கு ஆளாக வேண்டிய இக்கட்டு உருவாகிறது!” -அக்கறையோடு சொல்கிறார் டாக்டர்  கிருஷ்ணமூர்த்தி.

– சி.சரவணன்

 நன்றி : டாக்டர் விகடன்


%d bloggers like this: