ஹார்ட் அட்டாக்! ஜாக்கிரதை !!

உணவுப் பழக்க வழக்கங்கள் மற்றும் தொழிலினால் வரக்கூடிய மன அழுத்தம் இவற்றின் காரணமாக மக்கள் ஹார்ட் அட்டாக் நோயினால் பாதிக்கப்பட்டு திடீரென்று இறந்து போய் விடுகிறார்கள்.

ஒரு ஆராய்ச்சியாளர் பொட்டாசியம் உப்பினை சாப்பிடாதவர்களுக்குத்தான் ஹார்ட் அட்டாக் அதிகம் பாதித்திருக்கிறது என்று கண்டுபிடித்திருக்கிறார். இந்த பொட்டாசியம் உப்பு  பசலைக்கீரையில் மற்றும் பச்சைத் தக்காளியில் இருக்கிறது.

இப்படி பல மருத்துவமுறைகளில் உணவுப் பழக்கங்களே ஹார்ட் அட்டாக் நோய் வரக்காரணம் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

என் நண்பனொருவன் நேற்று ஹார்ட் அட்டாக் வந்து ஹாஸ்பிட்டலில் அட்மிட் செய்யப்பட்டிருக்கிறான்.  மது, சிகரெட் என்று எந்த கெட்ட பழக்கமும் இல்லை.  இதுவரையில் நோய் என்று சொல்லி படுத்ததே இல்லை.

மருத்துவரைக் கலந்தாலோசித்த போது இவருக்கு எதனால் ஹார்ட் அட்டாக் வந்தது என்பது   எங்களுக்கே புரியாத மர்மமாக இருக்கிறது என்றார்கள்.

அவனுக்கு எப்படி ஹார்ட் அட்டாக் வந்திருக்க முடியும் என்று புரியாமல் ஹார்ட் அட்டாக்கிற்கு வேறு ஏதேனும் மருத்துவரால் கூட கண்டு பிடிக்க முடியாத காரணம் ஏதோ ஒன்று இருக்க வேண்டும் என்ற முடிவுக்கு வந்தேன்.

பையனை நான் சந்தித்த போது ஹாஸ்பிட்டலில் நர்சுகளுடன் உறை(கவனிக்கவும்)யாடிக் கொண்டிருக்கிறான். ச்சீய்.. தப்புத் தப்பு… உரையாடிக் கொண்டிருந்தான்.  நான் அத்தோடு அவனை விட்டிருக்கலாம். ஆனால் விதியின் முடிவோ வேறு மாதிரியாய் இருந்திருக்கிறது. அந்த விதிக்கு என் மேல் ஏன் அத்தனை கோபம் என்றும் புரியவில்லை.

என்ன காரணத்தினால் பாதிக்கப்பட்டான் என்பதைக் கண்டுபிடித்தே ஆக வேண்டிய கட்டாயத்தினால் அவனிடம் பேச்சுக் கொடுத்தேன். ஹார்ட் அட்டாக் வந்த சமயத்தில் பயல் என்ன செய்து கொண்டிருந்தான் என்று அறிந்து கொண்டால் ஓரளவிற்கு காரணத்தை ஊகித்து விடலாம் என்று  நினைத்துப் பேசினேன். பயலும் உற்சாகமாகத்தான் பேசினான்.

பயலுக்கு டான்ஸ் என்றால் உயிர்.  டிவிக்களில் வரும் டான்ஸ் ஷோக்கள் ஒன்றையும் விடாமல் பார்ப்பான். அப்படி நேற்றைய மோனாட மொயிலாட பார்த்துக் கொண்டிருந்த பயல்,  குலா மாஸ்டரையும் அவரின் மேக்கப்பையும் பார்த்திருக்கிறான்.

அவ்வளவுதான். பார்த்த மாத்திரத்தில் பயலுக்கு ஹார்ட் அட்டாக் வந்து விட்டதாம்.  விழித்துப் பார்த்தால் ஹாஸ்பிட்டலில் இருக்கிறேன் என்றான்.

”ஏண்டா அந்த அளவுக்கா குலா மாஸ்டர் அழகாய் இருந்தார்கள்?”  என்றேன் நான்.

கண்ணை மூடி ஒரு நிமிடம் யோசித்துப் பார்த்தான். அவ்வளவுதான். பேசிக் கொண்டிருந்த பயல் நெஞ்சில் கையை வைத்து அழுத்தியபடி  கண்ணைத் திறக்காமல் நெஞ்சைப் பிடித்துக் கொண்டான்.

ஏதோ பிரச்சினை என்று அலாரத்தை அமுக்கினேன். நர்சுகள் ஓடி வந்தார்கள். அவனுக்கு மறுபடியும் ஹார்ட் அட்டாக் வந்து விட்டது என்று சொல்லி வேகவேகமாய் அவனை மற்றொரு அறைக்குள் கொண்டு சென்றனர்.

கலவரத்துடன் அவனறையிலிருந்து வெளி வந்தேன்.

பயல் இன்னும் ஐசியூவில் இருக்கிறான். என் விதியைப் பார்த்தீர்களா?

– சோகத்துடன் அனாதி

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: